francare [franˈkare] αρχαϊκ
francare → affrancare
I. affrancare [affranˈkare] ΡΉΜΑ μεταβ
1. affrancare (liberare):
- affrancare schiavo, popolazione
-
2. affrancare (riscattare):
- affrancare terreno, proprietà
-
II. affrancarsi ΡΉΜΑ αυτοπ ρήμα
| io | franco |
|---|---|
| tu | franchi |
| lui/lei/Lei | franca |
| noi | franchiamo |
| voi | francate |
| loro | francano |
| io | francavo |
|---|---|
| tu | francavi |
| lui/lei/Lei | francava |
| noi | francavamo |
| voi | francavate |
| loro | francavano |
| io | francai |
|---|---|
| tu | francasti |
| lui/lei/Lei | francò |
| noi | francammo |
| voi | francaste |
| loro | francarono |
| io | francherò |
|---|---|
| tu | francherai |
| lui/lei/Lei | francherà |
| noi | francheremo |
| voi | francherete |
| loro | francheranno |
PONS OpenDict
Θέλεις να προσθέσεις μια λέξη, φράση ή μετάφραση;
Στείλε μας μια νέα καταχώριση για το PONS OpenDict. Οι προτάσεις ελέγχονται από τη συντακτική ομάδα της PONS και στη συνέχεια περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα.